رفيقل خموني
وبلاگ دوستداران شعر محلي استان بوشهر
نومدی اِی بی صفت سی پـُرس ِ احوالـُم هنی هرشووی پُی بونه ای تادم فِدَه تـُون می دوُم نومدی یک دهفه جِی صدشو ودُمبالـُم هنی پُی جُهالـَل هِرّوهِرتـُوخنده وپُی ما بُقی نگوتِ ماسِی بُکـُ، کـَم شامس واقوالـُم هنی نون ِ گـَپ غرق ِ گـُیَک غـَلـِّی عمل کـُلکـُو زده سی توپاکِ پاک عـُنـّا تخم ِ پاچالـُم هنی سیل ِ مَسِّت پارتِی سو،گرم کِرده لارم ِ ازدس ِ خَندِی قشنگِت مَسّ وپامالـُم هنی عمرِپُی تقویم ِ دل اِشمُردم ِ عیوُم مُکُ اِی بوینی مَسّ ِ یاری خَش سن وسالـُم هنی محمد غلامی برازجان – دی 1382 موبانده ی تـُوباغ ِ گـُلی گِی نخُنده یُم ری شاخه ی خَشی وُنم ِ دل نمُنده یُم دون رختن ِ نـُهام اُما سی گرُفتنـُم دل گشنه وِیسَکیدم ِ شاخک چکنده یُم ری گـُردِ خشک نِشسِم ِ تیفون ِ سِه گِرُفت عمری وهرگـُلی که خش ِ دل بُرُنده یُم شو رُوسرَهلوِ بُن ِ تاپول ِ کهنه یُم ری بَردلی وتـُوم ِ دلی گِی نخُنده یُم خَرمَن کشیدِبُردن وسُختِن کـُلورل ِ چی نی که چینه بو دولا دَس تکـُنده یُم تـُوباغسون و، نیله ندارُم سرَهلووُم هم خطِ ّ عشق وهم خطِ زندهِ ی کِرُنده یُم خور اومه کدخدا، دوش تو خو سِر کرده بسکه شلوارش و جومش وُ قینش چِر کرده صُو که ورسا،مثه دیوونه که زنجیر پُکُنده پا که زِر سفره که کی ناشتۀ حاضر کرده مو گُرُختُم که پِشِنگَش قدِ لارُم نَخَرِه شَو وُیَشتَم تو فده تا، ترِِ گا، چر کرده زنکِ کرده تو حَوشا، بُزَلِ برده تو خونه علفِ داده دَدَش، سَر خَره چادر کرده بارِ ری مازۀ دخترشِ وُ هی سِکش ایزنه دو سه مچبند و النگو دَسِ قاطر کرده قلیه کرده نگهبانِ گَلَی اُشتُرَلش سگِ نَیدُم،و گمونُم که سگَم فِرکرده نوگِ دم خونه نبی،پاکشه وُ تَه وَروُردی میگو سیچه زیرِ بارون ایقه شرشر کرده هرچه پیل بید وطلا،پاکشِه نهادی دَمِ در سطلِ آشغالی و تِربی خَرِشه کِر کرده میره بالَی مُخ و میگفت: همش مالِ خُمه به خیالش که دیه، دنییه آخر کرده دیدمش فحشِ نه عَلدی وُ دوتا زن میدا تو نگو خاله و عامَی خُشه باچِر کرده بعد تحقیقی که ما از خر وقاطر کردیم گفتن آشو، تَشه ئی فتنه یلِ بر کرده «آشو صفری» خور اومه کدخدا، دوش
تو خو سِر کرده بسکه شلوارش و جومش وُ قینش چِر کرده صُو که ورسا،مثه دیوونه که زنجیر پُکُنده پا که زِر سفره که کی ناشتۀ حاضر کرده مو گُرُختُم که پِشِنگَش قدِ لارُم نَخَرِه شَو وُیَشتَم تو
فده تا، ترِِ گا، چر کرده زنکِ کرده تو حَوشا، بُزَلِ برده تو خونه علفِ داده دَدَش، سَر خَره چادر کرده بارِ ری مازۀ دخترشِ وُ هی سِکش ایزنه دو سه مچبند و النگو دَسِ قاطر کرده قلیه کرده نگهبانِ گَلَی اُشتُرَلش سگِ نَیدُم،و گمونُم که سگَم فِرکرده نوگِ دم خونه نبی،پاکشه وُ تَه وَروُردی میگو سیچه زیرِ بارون ایقه شرشر کرده هرچه پیل بید وطلا،پاکشِه نهادی دَمِ در سطلِ آشغالی و تِربی
خَرِشه کِر کرده میره بالَی مُخ و میگفت: همش مالِ خُمه به خیالش که دیه، دنییه آخر کرده دیدمش فحشِ نه عَلدی وُ دوتا زن میدا تو نگو خاله و عامَی خُشه باچِر کرده بعد تحقیقی که ما از خر وقاطر کردیم گفتن آشو، تَشه ئی فتنه یلِ بر کرده آشو صفری
اُمسال نه می پاره ، بهاره ، همه رنگه مهس آویدنه غولکل اُورَل سرخو هی غُره تراق ایکُنه یا بنگ تفنگه؟ گُلی نَرو اُو بارونَ خَرده ،مث شیره کُربک شلو غوص ایزنه ،مَی پیره نهنگه سرنیزه کشیده بهمن سی دل ِ جوسال تاک ِپوک در ایره زِر گوش گُل مثلَ فشنگه تمون جیکه تَر آوی وَ پاش در اومه باقله مُشی دَورش در ایره بَسکی زرنگه نَی جیله ایناله مِن گوشِ نَیِ هندی فیلش یاد هند افتاده ،خُ کَرِ دَونگه
ادامه مطلب
ادامه مطلب
| Design By : Pichak |
یاد او سالل خوبو همه چی بی یه قرون
دیـه امـیـد نـدارم کـه بـیـایـه حـسـنـو
نـه گِرونه تش سرخ همه چی من بـازار
ای گـرونی تـو بـگو رسـم کـجای حسنو
ابتدا نيت كنيد
سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد
.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.
